Fujifilm FinePix S3 Pro | Digital Camera Review | Opslag en Energie
Fujifilm is een van de initiatiefnemers van de xD kaart en het is dan ook niet verwonderlijk dat die kaart gebruikt kan worden in de S3 Pro, naast een CompactFlash kaart of Microdrive, want de S3 Pro heeft twee sleuven. Fujifilm noemt in de handleiding overigens de CompactFlash zelf niet, wel de Microdrive. Die is echter vrij kwetsbaar, er zit een draaiende harde schijf in, en ik geef dan ook de voorkeur aan flashgeheugen. De camera is gebaat bij een snelle kaart, zoals de nieuwe Extreme III CompactFlash geheugenkaarten van SanDisk. De xD Picture kaarten zijn sneller dan de standaard CompactFlash geheugenkaarten, dat bleek duidelijk uit een vergelijkingstest. Naast de hoge lees- en schrijfsnelheid kenmerkt een xD Picture Card zich door én een ultracompacte én een vederlichte vorm. Net als de CompactFlash is de xD Picture Card te verkrijgen in hoge capaciteiten.
Zoals gezegd zijn de bestanden van de Fujifilm FinePix S3 Pro erg groot, zeker als je in RAW fotografeert. Wat ik, gezien de speelruimte die je hebt, wel aanraad. Op een 1GB kaart gaan bij vergroot dynamisch bereik slechts 41 beelden. Een 2GB kaart is dan ook zeker aan te raden. Gelukkig zijn de prijzen in korte tijd flink gezakt en ze zakken nog steeds verder.
De beelden kunnen via FireWire of USB2.0 High Speed naar de computer worden gekopieerd. Maar een aparte kaartlezer is aan te raden, het scheelt stroom van de camera. Bij een standaard dynamisch bereik kunnen ongeveer 2,5 beelden per seconde gemaakt worden. De buffer kan dan 12 JPEG of 7 RAW foto's opslaan. Bij een groot dynamisch bereik zakt de beeldsnelheid naar 1,4 beelden per seconde in RAW met een buffer van 3 beelden. In JPEG wordt de camera nog langzamer met 1 beeld per seconde, maar de buffer is iets groter met 6 beelden. Van een camera in deze klasse wordt eigenlijk meer verwacht, en dat ook mogelijk is bewijzen bijvoorbeeld Canon en Nikon.
In tegenstelling tot de FinePix S2 Pro heeft de FinePix S3 Pro maar één type accu nodig. Fujifilm kiest voor oplaadbare NiMH accu's in het penlite formaat. Dat is handig, want ze zijn volop te krijgen en in geval van nood pak je gewone alkaline batterijen. Die heb je zelfs in afgelegen streken en landen, ver weg. Met een volle acculading kun je enkele honderden opnamen maken. Fujifilm geeft er 400 op, met gebruik van de monitor en 50% flitsen. Dat is wat aan de ruime kant, mijn ervaring is dat het zonder flits een wat reëler beeld geeft. De accuduur is lastig meetbaar, en hangt ook erg van de temperatuur af. In de kou gaan de accu's veel minder lang mee bijvoorbeeld.
