FujiFilm FinePix S3 Pro | Digital Camera Review | Instelmogelijkheden
Bij de Fujifilm FinePix S3 Pro is erg veel in te stellen. Niet alleen de bekende functies, zoals lichtmeting, autofocus, gevoeligheid, witbalans en kwaliteit, maar ook het dynamisch bereik. En daar is de camera uniek in. Ook kunnen verschillende types film gesimuleerd worden. Fujifilm heeft veel ervaring met films en dat komt nu duidelijk naar voren. Maar laten we eerst beginnen bij de fotografische functies. De camera kent een aantal instellingen voor de autofocus. Bij enkelveld AF kiest de fotograaf zelf het punt waarop scherp gesteld gaat worden. Bij dynamische AF doet de camera dat en blijft de camera de beweging volgen. Maar bij de dynamische AF kan ook gekozen worden voor een eigen scherpstelpunt. De camera stelt dan in principe scherp op het geselecteerde veld, maar schakelt over naar een ander veld als het onderwerp buiten het scherpstelveld komt. Dat is de meest handige stand. De snelheid van de autofocus is erg afhankelijk van het gebruikte objectief. AF-S objectieven zijn zeker aan te raden. Had de FinePix S2 Pro nog wel eens wat scherpstelproblemen, bij de Fujifilm FinePix S3 Pro lijken die te zijn opgelost.
Voor de lichtmeting heb je de keuze tussen een matrixmeting (de meting gebeurt over verschillende vlakken), centrumgerichte meting of spotmeting. En daarmee heb je alles wat je hebben wilt. Matrixmeting is erg geschikt in standaardomstandigheden. Lastig is wel dat je nooit precies weet wat de camera doet. Voor meer controle kies je voor de centrumgerichte meting. Optimale controle biedt de spotmeting, het veldje waarop gemeten wordt is afhankelijk van het scherpstelveld als je dat wilt. Erg handig. Tijdens het testen heb ik vooral gewerkt met de matrixmeting en die geeft doorgaans een uitstekend resultaat. Helaas heb ik het flitsen niet kunnen testen, een DX flitser was niet beschikbaar.
Met Custom Functies kan de camera verregaand naar de hand van de fotograaf gezet worden. Het zijn vrij veel functies, even goed de handleiding raadplegen is geen overbodige luxe.
Met de Fujifilm FinePix S3 Pro kun je, uiteraard zou ik zeggen, in zowel JPEG als RAW fotograferen, maar allebei tegelijk gaat niet. Aan de ene kant is dat jammer, een kleine JPEG kan erg handig zijn voor het archiveren. Of om snel een journalistieke foto door te sturen naar de krant. Maar de Fujifilm FinePix S3 Pro produceert grote bestanden in RAW. Bij het gewone dynamisch bereik is een RAW bestand al gauw 12 MB groot, met een groot dynamisch bereik het dubbele. Dat vergt het nodige aan geheugenruimte op de kaart! Wegschrijven van de foto's duurt dan ook lang. Te lang eigenlijk, ook als je niet aan zeer snelle fotografie doet. Er moet ook gewacht worden tot de foto helemaal is weggeschreven voor je hem kunt bekijken op de monitor. Dat is lastig en ging mij zelfs irriteren. Meer computerkracht en een groter intern geheugen zouden de FinePix S3 Pro geen kwaad doen.
Jammer genoeg levert Fujifilm geen goede RAW converter mee, de standaard converter kan niets wijzigen. Dit is wel mogelijk met de optionele Hyper Utility HS-V2 software die tevens als (studio-) shooting software dienst doet. Ten opzichte van de vorige versie is er in de nieuwe HS-V2 versie voor de Fujifilm FinePix S3 Pro een flink aantal verbeteringen doorgevoerd en het is zeker het bestuderen waard.
Een aparte optie is het vergrote dynamisch bereik. Hier wordt optimaal gebruik gemaakt van de twee soorten pixels, de S en R pixel. Onder gewone omstandigheden zal een normaal dynamisch bereik wel voldoen, maar er zijn tal van situaties waar je dan of dichtgelopen schaduwpartijen hebt of uitgebleken witte partijen. Het vergrote bereik kent drie standen: 230%, 400% en auto. Bij auto kiest de camera afhankelijk van het contrast het juiste dynamisch bereik. De andere twee zijn vaste standen, 400% levert twee stops winst op. De vraag is natuurlijk of het zin heeft en het antwoord is een simpel ja. Een vergelijkingsopname van een straat laat dat duidelijk zien. Het standaard bereik heeft ongeveer hetzelfde resultaat als de FinePix S2 Pro. Bij 400% zie je doortekening in witte partijen die bij standaard helemaal uitgebleekt zijn. Bij het nameten blijkt het verschil inderdaad 2 stops te zijn. Het is dus meer dan alleen reclamepraat. Toch moet ik wel even waarschuwen voor al te hoge verwachtingen. Het extra bereik is geen wondermiddel, je moet steeds weten wat je doet. Maar daar ben je dan ook fotograaf voor!
Naast sRGB kunnen de foto's ook in AdobeRGB worden opgeslagen. Dat is de beste instelling voor als je de foto's nog gaat nabewerken of naar de drukker moet sturen. Het bevat meer nuances dan sRGB. De verschillende filmsimulaties kunnen echter alleen bij sRGB gebruikt worden. Echt groot zijn de verschillen niet en ik verkies toch AdobeRGB om dan in Photoshop zelf de aanpassingen te doen. Bij gebruik van JPEG is het wel verstandig om de standaard instellingen voor contrast, kleur en verscherping te gebruiken. Voor een goede kleurweergave moet de witbalans goed ingesteld zijn. De Fujifilm FinePix S3 Pro heeft een groot aantal voorinstellingen en desgewenst maak je een eigen instelling. De automatische witbalans is echter erg goed, tijdens het testen gaf hij meestal een prima resultaat.
Een belangrijke instelling is de gevoeligheid. Die loopt van ISO 100 tot 1600 bij de S3 Pro. De instellingen gaan per hele stop, maar de camera kent ook een ISO 160. Dat is de nominale stand, met ISO 100 als extra uitbreiding. De ruis is door Fujifilm goed onder controle te houden, ten opzichte van de FinePix S2 Pro is er veel minder kleurruis. ISO 800 is prima te gebruiken en ook ISO 1600 laat bruikbare resultaten zien.
