| Wie ervaring heeft opgedaan met een analoge Canon EOS spiegelreflex zal blindelings de EOS 300D kunnen bedienen. De overstap van analoog naar digitaal is op het gebied van bedieningsgemak een kleine stap en kent geen noemenswaardige hindernissen. Het merendeel van de belangrijke instellingen hebben een plek gekregen op het instelwiel op de bovenzijde van de camera. De display op de achterzijde van de camera laat een diepere instelmogelijkheid toe. Instellingen zoals de eigenschappen van de camera bij het weergeven (tijdsduur), datum en tijd, kwaliteit compressie, etc. worden via het menu ingesteld. In feite staan er maar weinig knoppen tot de beschikking, zodat veel knoppen dubbele functies kennen. Het is even wennen en misschien dat Canon er goed aan zou doen een volgende generatie camera's een paar extra sneltoetsen mee te geven, zodat minder gebruik hoeft te worden gemaakt van het menu. |
De camera wordt geactiveerd via de grote aan/uit schakelaar op de bovenzijde van de camera. Diegene die de EOS 300D zo eenvoudig mogelijk wil gebruiken zal het instelwiel op groen zetten. Eenmaal ingesteld op deze mode zal de EOS 300D de scherpstelling en belichting volledig overnemen en is het in feite een kwestie van het drukken op de ontspanknop om een opname te maken. Maar daar koop je niet een systeem camera voor, hoewel de praktijk bij een analoge spiegel reflex camera uitgewezen heeft dat in feite veel gebruikers van een consumenten camera de voorkeur geven aan het volledig automatisch fotograferen. Wie toch iets meer eigen inbreng wil kan een keuze maken uit een van de voorgeprogrammeerde scènes. Elke van deze scènes legt de nadruk op datgene wat de scène nu onderscheidt van een standaard opname. Zo zorgt de portretstand voor een onscherpe achtergrond wat ten goede komt aan het portret. De landschapinstelling zorgt daarentegen voor een zo scherp mogelijke achtergrond wat vooral bij een groothoek-opname tot zijn recht komt.
Daarnaast kent de camera een sportinstelling, waarbij gestreefd wordt het onderwerp als het ware te bevriezen. Met andere woorden een zo snel mogelijke sluitertijd te gebruiken afhankelijk van de lichtomstandigheden. Daar tegenover staat een avondportret opname waarbij gestreefd wordt naar een zo lang mogelijke sluitertijd zodat niet alleen de voorgrond via de ingebouwde flitser goed wordt belicht, maar ook de achtergrond voldoende wordt meegenomen in de opname. Om de mogelijkheden allround te maken kent de EOS 300D ook nog een close-up opname en de mogelijkheid een opname te maken waarbij de flitser niet automatisch wordt geactiveerd.
Een volgende, en in feite de meest interessante, stap, is de diafragma voorkeuze of sluitertijd voorkeuze instelling. Wie ooit is begonnen met een analoge camera en de basis van fotografie tot zich wou nemen was altijd aangewezen op de theorie met daarachter aan de praktijk en eindresultaten in de vorm van afdrukken of dia's. Wie van de theorie en de praktijk wilde leren moest minimaal 2 dagen geduld hebben (met uitzondering van de doka gebruikers). Het leerproces was voor sommigen te langdurig en de camera belandde al snel in het bekende hoekje.
Digitale fotografie kent vele voordelen en een van die voordelen is toch wel het direct kunnen herbeleven van de emotie oftewel het direct kunnen terugzien van de opname. Dit bevordert het leerproces aanzienlijk. Wie wil experimenteren met instellingen zoals diafragma voorkeuze of sluitertijd voorkeuze kan via de display direct het gevolg zien van zijn of haar ingrepen. Het instellen van diafragma of sluitertijd gaat zoals we gewend zijn te doen. De meeste lenzen zijn de laatste jaren ontdaan van hun diafragmaring, daar de gegevensoverdracht elektronisch plaatsvindt. |
Via de body van de camera wordt het diafragma ingesteld dat vervolgens via de optische zoeker wordt weergegeven. Een handige instelling is de A-Dep instelling, een functie die we ook aantreffen bij een analoge Canon camera. Om een juiste scherptediepte te berekenen moest altijd rekening gehouden worden met het hyperfocale punt of er wordt op zeker gespeeld en een zo klein mogelijke diafragma opening gekozen. De oudere objectieven waren voorzien van een afstandschaal, een manier om het scherptegebied aan te tonen bij een bepaald diafragma. De A-Dep functie maakt het mogelijk een nauwkeurige visuele meting te doen, een voorbeeld waarbij automatisering het gemak dient.
De grootte van de bestanden van de opnamen wordt bepaald aan de hand van het menu. Dit is een voorbeeld dat uitstekend zou kunnen worden toegepast onder een sneltoets. Persoonlijk wijzig ik de instelling met enige regelmaat. De ene keer een snapshot in JPEG formaat, de andere keer een RAW opnamen om achteraf een beeldbewerking op los te laten.
De Canon EOS 300D kent natuurlijk verschillende belichtingsmethoden. De beperking ligt niet in de verschillende methoden, maar in de beschikbaarheid hiervan. De automatiseringsafdeling van Canon heeft bij het ontwerp van de EOS 300D flink toegeslagen. Zo is het niet mogelijk in welke situatie dan ook een keuze te maken uit een van de drie methoden, de EOS 300D beslist welke situatie geschikt is voor welke methode. Standaard maakt de camera gebruik van een matrix meting (evaluatieve meting) wat volgens Canon in de meeste situaties de meest geschikte meting is. Wie bij een van de scène instellingen gebruik maakt van de EA/lock functie (een manier om de belichting vast te houden en daarna de compositie te bepalen) wordt geconfronteerd met een spotmeting (partial meting) waarbij de meting circa 9% van het totale beeld bevat. Vervolgens wordt degene die creatief genoeg is om de camera volledig handmatig naar eigen hand in te stellen begroet met een centrum gerichte meting! Waar blijft nu de creatieve manier van fotograferen zonder dat we een keuze kunnen maken uit het volledige pakket wat de EOS 300D te bieden heeft?
Canon mikt met de EOS 300D duidelijk op een groep consumenten die of zit te popelen om over te stappen naar het "grote" werk of graag zijn oude hobby wil voortzetten door de analoge body aan de kant te zetten om deze voor een digitale versie om te ruilen. Qua bediening is de EOS 300D ook vrij rechttoe rechtaan. Persoonlijk mis ik de vrijheid en een volledig pakket aan instelmogelijkheden, aan de andere kant moet ik rekening houden met de doelgroep waarvoor deze camera bestemd is. Duidelijk is in ieder geval dat Canon met de EOS 300D de spijker op zijn kop heeft geslagen. |
